Nienke Verwoerd - natuurlijke haarkapsalon

Nienkes machtig kleine stapjes voor het klimaat

Nienke Verwoerd - natuurlijke haarkapsalon

Nienke Verwoerd is eigenaar van HaarZEN een natuurlijke wellnesskapsalon. In haar kapsalon gebruikt ze natuurlijke haarverzorging en plantenkleuring. Als volger van climatechain beantwoordt ze openhartig acht vragen over de machtig kleine stapjes die ze maakt voor een beter klimaat.

Wat is het mooiste moment van je dag?

‘Afgelopen zomer genoot ik van een kop koffie in de tuin, in de ochtend, wanneer je nog niemand hoort. Ik houd erg van de natuur, buiten zijn en de rust om mij heen. Je hoort de vogels goed, want er zijn nog geen mensen buiten. Het verschilt per seizoen en per dag waar ik het meeste van geniet.’

 

Hoe maak je thuis een milieuvriendelijk haarmasker?

‘Het beste haarmasker is voor iedereen verschillend, maar met een masker op basis van een 100% natuurlijke plantenolie zit je altijd goed. Op internet vind je wel wat het beste bij jouw haartype past. Een mix van oliën is eigenlijk het mooiste, maar je kunt laagdrempelig al beginnen met een goede extra vierge olijfolie of kokosolie, die je hebt staan. Als je wilt kun je er een etherische olie aan toevoegen, ter bevordering van je hoofdhuid of ontspanning. Maar ook als je dit niet doet, merk je al verschil.’

 

Wie inspireert je om duurzamer te leven? Is er een bepaalt account dat je volgt?

Op Instagram volg ik Meukvrij Monique, met meer informatie over ingrediënten van producten of collega-natuurkappers. Op Facebook volg ik een duurzame kapperspagina, waar ook algemene tips worden gedeeld. Een aantal boeken pak ik er af en toe bij, zoals Dit is een goede gids en Het zero waste project. In de kapsalon krijg ik ook tips van klanten over hoe zij bepaalde dingen doen en wisselen we tips uit. Het is eigenlijk een combinatie van alles bij elkaar.’

 

Wat is je meest ‘groene’ eigenschap?

‘Ik denk dat ik door de manier waarop ik werk andere mensen bewust kan maken. Waardoor ik hen ook aansteek en zo bewustwording kan creëren onder anderen.’

 

Iemand gooit rommel op straat: zeg je er wat van?

‘Het hangt echt van de situatie, mijn gevoel en het moment op de dag af: soms wel, soms niet. Ik kies hierin vaak ook eerder voor de indirecte aanpak. Dan zeg ik bijvoorbeeld: ‘je laat wat vallen.’’

 

Wat gaat je nog een stapje te ver?

‘De grote stappen, zoals het ‘zero waste project’. Het kost mij zoveel tijd en energie dat ik niet zo makkelijk langs alle aparte winkels ga met mijn eigen verpakkingen. Het hangt er ook vanaf waar je woont en hoe makkelijk je dat kan doen… als je met de auto gaat kost het weer brandstof. Het is altijd een afweging van: waar doe je goed aan en wat past bij jezelf?

 

Welk stapje probeer je op dit moment groter te maken?

‘Voor mij zijn het juist de vele kleine stapjes, zoals getipt door climatechain, daar zit de kracht in. Deze zijn makkelijk uitvoerbaar en goed te doen. Ik denk dan ‘dit is heel simpel, dat kan ik ook wel doen’. Ik doe zoveel mogelijk kleine stapjes, want dat heeft hetzelfde effect als één grote stap. Grote stappen, zoals het installeren van zonnepanelen, zijn niet altijd haalbaar. Het blijft met kleine stapjes ook overzichtelijk, want op het moment dat je te veel wilt kan je ook denken ‘laat maar’. Met de kleine stapjes lukt het wel.’

 

Zelf in deze rubriek?
Yara Bon interviewt volgers van climatechain over de duurzame stapjes die zij zetten. Lijkt het jou leuk om hieraan mee te werken? Stuur een berichtje naar info@climatechain.nl.

Schrijf je in

Wil jij net als Nienke machtig kleine stapjes ontvangen? Voor een beter klimaat, in de dagelijkse dingen die je doet? Schrijf je in en ontvang gratis de climatechain e-mails.

waarom de kleine dingen voor een beter klimaat wél tellen

3 redenen waarom de kleine dingen voor een beter klimaat wél tellen

waarom de kleine dingen voor een beter klimaat wél tellen

3 redenen waarom de kleine dingen voor een beter klimaat wél tellen

 

Acht uur na het eten. Vaste prik bij mijn ouders thuis om het journaal te kijken. Henny Stoel en Harmen Siezen: ik ben met ze opgegroeid. Inmiddels is alles veranderd en heb ik al lang een gezin voor mezelf, maar het nieuws? Dat keek ik nog vaak. Tot voor kort in ieder geval.

 

Nog niet eens zo lang geleden bekroop me na het zien van het achtuurjournaal een heel slecht gevoel. Ik weet niet eens meer of er een item voorbij kwam over nog een mislukte klimaattop, plastic soep, bijensterfte, toenemende CO₂-uitstoot of een overstroming of orkaan als gevolg van de opwarming van de aarde.

 

Noem het een soort vluchtgedrag, hypocrisie of zelfbescherming, maar het liefst wilde ik de tv uitzetten. Net of ik het slechte nieuws over de wereld niet meer aanhoren kon. Gewoon uit een gevoel van pure machteloosheid. Ik had naar mijn idee − met wat korter douchen en wat vaker de fiets pakken − toch geen invloed op klimaatverandering.

 

Had ik het even mis. Ik ben er inmiddels van overtuigd dat de inspanning van een individu er wel toe doet. En dat hetzelfde geldt voor de kleine dingen die je verandert in je dagelijks leven. Here is why.

1. Van de een op de ander wordt duurzaamheid de nieuwe norm

Ik las – ook nog maar kort geleden – een van de boeken van Berthold Gunster. Direct was ik fan van zijn ‘omdenken’. Mag ik je eens meenemen in een gedachte-experiment? Eentje over het klimaat uiteraard. Daar komt ie.

Wat als we van klimaatverandering een ‘goed’ maken in plaats van een ‘fout’? En we in de klimaatcrisis niet zozeer het probleem als uitgangspunt nemen, maar juist de kans zien? Misschien vinden we er wel een betere wereld mee uit.

 

Op diezelfde manier kun je ook kijken naar je eigen invloed op klimaatverandering. Je kunt denken: het probleem is te groot, mijn inspanningen zijn te klein en maken daardoor niet het verschil.

 

Alleen levert het veel meer op als je een andere overtuiging zou kiezen. Wat gebeurt er als jij gaat zien dat je een aandeel hebt in het geheel? Stel je eens voor welke kant het op gaat als jij én de mensen om je heen kleine stapjes zetten voor een beter klimaat?

 

Duurzaamheid zou zo de nieuwe norm worden. In uitvoering door de massa en compleet normaal bevonden. Iets wat je doet, elke dag.

2. Kleine stappen voor een beter klimaat worden vanzelf groter

Recyclen, vleesminderen, plastic mijden. De dagelijkse keuzes die je maakt voor een beter klimaat lijken misschien klein. Maar ze zijn een perfecte voedingsbodem voor meer klimaatbewustzijn. Ik noem het daarom machtig kleine stapjes. Kleine dingen die ook nog eens vanzelf groter worden.

Bij mij ging het in ieder geval precies zo. Mijn gevoel voor verantwoordelijkheid voor het klimaat is voor de hand liggend en klein begonnen. Ik was er echt niet elke dag mee bezig. Maar al snel tipte iemand me haarzeep te gebruiken in plaats van plastic flessen met shampoo en dacht ik bij alles na – tot nog boven de afvalbak − of ik het niet kon hergebruiken of maken in plaats van weggooien (ik weet het: ik ben de uitzondering. In ieder geval tot het moment dat duurzaamheid de nieuwe norm is ;).

 

Om even op mijn punt terug te komen: kleine stappen voor een beter klimaat maak je in je hoofd vanzelf groter. Je past je gedrag elke dag een beetje aan en ineens is die droom van het rijden van een elektrische auto niet meer zo ver weg. Je vergroot steeds wat meer de cirkel van invloed die je hebt. Heel geleidelijk, zonder dat je daar naar je gevoel op inboet. Sterker nog: je kunt er een heel goed gevoel van krijgen.

3. Wél wat doen voelt veel beter dan ‘niets’ doen

‘You’re either part of the solution or part of the problem’. Ooit van gehoord? En kies je dan voor de oplossing of het probleem? Het standpunt dat je inneemt maakt nogal veel uit. Voor de planeet en zeker ook voor jouw gevoel.

 

Neem nou machteloosheid, boosheid en angst. Machteloosheid en je afvragen waar we met zijn allen nou in godsnaam mee bezig zijn. Boos zijn op de groten der aarde omdat ‘ze’ te weinig ondernemen. Angst voelen omdat er niets lijkt te veranderen en ‘het misschien allemaal sowieso te laat is’.

 

Het zijn negatieve gevoelens die niet alleen je dag minder mooi maken, maar die je ook doen neerleggen bij de situatie. Daarnaast is de kans groot dat ze ertoe leiden dat je veel minder doet dan je kunt. Of dat je ‘niets’ doet. Terwijl wél wat doen meer oplevert en vast beter voelt. Toch? Hoe sta jij hierin?

Mijn machtig kleine stapjes voor een beter klimaat

Ik ben Anke van Dijk, eerste schakel in climatechain, moeder van twee kleine kinderen en schrijver van beroep. Wekelijks stuur ik tips die je helpen het klimaat de andere kant op te veranderen. Gewoon in de dagelijkse dingen die je doet. Wie ben ik en wat inspireert mij? Als eerste in een reeks interviews met climatechainers, beantwoord ik hieronder openhartig acht vragen.

Wat is je meest positieve eigenschap?

‘Hoe ouder ik word, hoe minder ik daar een uitspraak over durf te doen. Neem nou mijn betrokkenheid en enthousiasme. Het ene moment pakken ze goed uit, de andere keer lijken ze meer op bemoeienis. Ik heb van alles in me: ik kan zacht en gevoelig zijn, maar ook overtuigd en hard.’

 

Heb je last van klimaatangst?

‘Niet meer, ongeveer een jaar geleden nog wel. Na het zien van het nieuws, bekroop me een heel slecht gevoel. Voor de zoveelste keer eigenlijk. Ik weet niet meer welk item precies op tv was: plastic soep, een overstroming als gevolg van de opwarming van de aarde of de zoveelste mislukte klimaattop. Ik voelde me zo compleet machteloos. En ik dacht: waar zijn we met zijn allen in godsnaam mee bezig? Dat onheilspellende gevoel heb ik omgekeerd naar iets positiefs. Zo is climatechain ontstaan.’

 

Waar haal je de climatechain tips vandaan?

‘Laad ik mijn telefoon op dan denk ik: hoe kan dit milieuvriendelijker. Sta ik te douchen dan vraag ik me af of er ook crèmespoeling te verkrijgen is als blok zeep. Soms denk ik nog tot boven de afvalbak na of ik iets kan hergebruiken door er bijvoorbeeld wat anders van te maken. Alles zoek ik online op. En ik volg ook veel mensen die me inspiratie geven. Zoals Chiara van indiaaninjekast.nl. Ze helpt je te winkelen in je eigen kledingkast. Kleding kopen was al niet mijn favoriete bezigheid en is voor mij nu helemaal van de baan.’ 

 

Wanneer dacht je: dit gaat misschien te ver?

‘Ik heb eens chips van avocadopit gemaakt. En onderzocht of thee van avocadopit te drinken. Allebei niet aan te raden. Pas las ik over een bedrijf dat er biologisch afbreekbaar plastic van maakt. Geweldig idee!’

Welk stapje probeer je op dit moment groter te maken?

‘Nu ben ik veel bezig met waterbesparing. Door water uit de keukenkraan of badkamer op te vangen en te gebruiken voor de planten en de tuin. En bijvoorbeeld ‘anders’ te douchen: zeker als het zomer is en het toch al behaaglijk is in de badkamer, zet ik de kraan uit als ik mijn haar inzeep en bespaar ik op warm water door de temperatuur lager in te stellen. Ook scheer ik me niet tijdens het douchen en gebruik ik de doucheruimte meer als een wasgelegenheid. Ik douche bijvoorbeeld ‘voor de helft’ en was me alleen even vanaf mijn middel tot aan mijn voeten. Dagelijks douchen is zo niet nodig.’

 

Lees ook mijn artikel Zo lukt korter douchen wél (plus zo hoeft het niet meer elke dag).

Van welke aankoop heb je spijt?

‘Een megaduur ontharingsapparaat. Het doet wat het moet doen, maar ik heb helemaal geen geduld en tijd om mezelf er uren voor op te sluiten in de badkamer. Liever gebruik ik een Safety Razor scheermes van metaal.’

 

Wat is je motto?

‘Heb lief, meer heb je niet nodig. Of elke andere quote die gaat over minimalisme. Minder spullen om je heen verzamelen, heeft de allergrootste impact op het klimaat. En zorgt ervoor dat je meer aandacht kunt hebben voor wat je juist belangrijk vindt. Minder bezitten maakt je rijker. Met meer rust in je hoofd, meer tijd om handen en meer geld om leuke dingen te doen.’

 

Waar loop je zelf in vast?

‘Minimalisme heeft sinds een aantal jaar mijn hart gestolen, alleen zie je dat nog niet overal terug in ons huis. Ik wil wel wat sneller gaan en veel meer loslaten, maar dat is best lastig met twee kleine kinderen en een gezin waarin ik niet de enige met een mening ben. Op sommige dagen weet ik me geen weg te banen door de berg was en het speelgoed dat op de grond ligt. Gelukkig hoeft het niet perfect. Mijn kleine stapjes maken al verschil en die maak ik vanzelf steeds een beetje groter.’